25 jaar SVLJ: interview met Eric Bloemkolk
Sinds oktober 2007 is Eric Bloemkolk voorzitter bij de SVLJ. Zijn banden met Latijns-Amerika bestaan al veel langer; begin jaren negentig woonde hij een aantal jaar in Ecuador en hij heeft jarenlang bij Cordaid gewerkt als programmaverantwoordelijke Midden-Amerika en de Cariben. In laatstgenoemde functie heeft hij veel contacten en bekendheid opgedaan in het Latijns-Amerikaanse circuit in Nederland en zo is hij ook bij de SVLJ terechtgekomen: “Ik ben hiervoor gevraagd, via via is men aan mijn naam en contactgegevens gekomen." Eric heeft eerst de kat uit de boom gekeken, mede omdat hij naast zijn directeurschap bij SOFT Tulip, een netwerk organisatie die zich richt op het ondersteunen van mensen met een handicap en/of psychische problematiek in met name Oost-Europa, nog andere nevenfuncties vervulde waaronder als voorzitter bij basketbalvereniging BS Leiden. “Ik zag al snel dat het voorzitterschap van de SVLJ minder zwaar was dan van een grote vereniging zoals BS Leiden.”

Eric kwam in 1994 voor het eerst in Nicaragua in zijn functie als programmaverantwoordelijke bij Cordaid. Het contact met het land bestond echter al sinds 1998. Hij zag veel overeenkomsten met Ecuador, het land waar hij eerder woonde: “ik had het gevoel dat ik thuiskwam. Er was zoveel gelijkenis, tussen de mensen, de taal, het eten en deels ook het klimaat. Dat was heel opvallend. De beide landen liggen zover van elkaar vandaan en toch zie je dat ze een gezamenlijke geschiedenis hebben. Heel opvallend." Op de vraag wat wij Nederlanders van de Nicaraguanen kunnen leren antwoordt Eric grappend dat dé Nicaraguaan niet bestaat. Hij vervolgt daarna op serieuzere toon dat: “je net zoveel verschillen hebt als in Nederland. Het zijn mensen zoals wij dat ook zijn. Natuurlijk kun je van ieder contact leren maar in het algemeen kom je bij beschrijvingen van stereotyperingen die in de praktijk niet blijken te kloppen." Eric geeft aan dat de Nicaraguaan het beste weet te maken van materieel moeilijke omstandigheden en dat dit iets is waar wij Nederlanders van zouden kunnen leren maar tegelijkertijd geeft hij aan dat wij hetzelfde zouden doen als wij het ook zo moeilijk zouden hebben. Eric is in veel landen geweest; hij heeft naast Latijns-Amerika ook Afrika bezocht en komt in zijn huidige functie veel in Oost-Europa. “Je kunt van ieder contact leren, dat is ook het mooie van de stedenband.” Hij ziet het als een uitdaging om met mensen van een andere achtergrond en cultuur om te gaan: “door hen krijg je een spiegel voor je waardoor je jezelf helderder ziet.” 

Een bijzondere gebeurtenis vond plaats tijdens het bezoek van een gezamenlijke delegatie van Den Haag en Leiden in 2010. Tijdens dit bezoek werd de bibliotheek officieel geopend en werd symbolisch afscheid genomen van de stedenband tussen Den Haag en Juigalpa maar werd de band tussen de Nicaraguaanse stad en Leiden juist extra benadrukt. Op een dag besloot het gezelschap om naar het zwembad toe te gaan om wat verkoeling te zoeken: “toen bleek dat burgemeester Lenferink geen zwembroek bij zich te hebben. We hebben daarom op de markt een zwembroek gekocht – lees een zwembroek met tropische kleuren en bloempatronen – en deze namens de stedenband officieel uitgereikt aan de burgemeester.” Het gezelschap is daarna naar het zwembad getogen en heeft genoten van het verkoelende water. Burgemeester Lenferink heeft toen ook zijn geschenk van de SVLJ in gebruik genomen.

  Ontwikkeld door Quicksolve BV
Stichting Vriendschapsband Leiden - Juigalpa - infosvlj@gmail.com